اندوهگینم که در سراسر شهر چهره ها درهم هم کشیده و ناراحت است
شهر را بهت فرا گرفته است
شرمنده شما بزرگوارانم که نمی توانم کمکی کنم و شادتان بنمایم و تسکینتان دهم
می گویید تحقیر شدیم. حق باشماست. اما پشیمان نیستم
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم خرداد 1388ساعت 9:34 توسط
|